Кўпинча фирибгарлар устунлардаги ёки газеталарда чоп этилган эълонларни ўқиб боришади. Шундай экан, эълон берган бўлсангиз, эҳтиёт бўлинг – сиз билан ҳам қуйидаги воқеага ўхшаш ҳолат рўй бериши эҳтимолдан холи эмас.

Камол яқинда хориждан олиб келган мобил телефонини сотмоқчи бўлди. Рости Германияда юрганида ўзи учун харид қилган, шунинг учун имкониятлари кўп, деярли кичик компьютер вазифасини бажарадиган алоқа воситасини танлаганди. Кўриниши ҳам ўзига хос, хуллас, сўраб-суриштирганида бу аппарат учун кам эмас-кўп эмас нақд 700 минг сўм олиш мумкинлигини айтишди.

Вақт ўтиб борди, лекин харидорлар нархини эшитиб тескари ўгирилишарди. Ниҳоят электроника ажойиботининг ҳақиқий қадрловчиси топилди. У телефоннинг модели, чиқарилган йили, хусусиятлари ва имкониятлари ҳақида кўп суриштирди. Ахийри, аппарат билан жиддий қизиқиб қолгани, лекин аввал ўртоғига кўрсатмоқчи эканлигини айтди. «Мен буларда кўп нарсани тушунмайман. Дўстим уларда пихини ёрган». Хуллас, харидорнинг уйида кўришишга келишишди.

Келишилган куни ва айтилган жойга борганида Камолга эшикни харидорнинг ўзи битта халатда очди. Вақтли тура олмагани ва тайинли кийина олмаганига кечирим сўраб, ичкари таклиф қилди. Телефонларда «пихини ёрган» дўсти ҳам кўринмасди. Харидорнинг ўзи уни текшириб кўрмоқчи эканлиги, эшитилиши ва уланиши яхшими-йўқлигини текширмоқчи бўлди.

Телефонни харидор пухталик билан кўздан кечирди – у ёғини, бу ёғини томоша қилди, ичини очиб кўрди. Кейин ўз карточкасини ўрнатиб гаплашиб кўрмоқчи эканлигини айтди. «Кўриниши даҳшат-ку, эшитилишини ҳам бир кўрайлик». Сўнгра телефон билан хонадон ичида ҳар қаёққа юриб, гўшак орқали қандайдир дўстидан қандай эшитилаётганини тинмай сўрарди. Ошхонага чиқди, меҳмонхонага, ётоқхонага кирди, охири зинага чиққанида эшик тўсатдан ёпилиб, автомат тарзда қулфланиб қолди.

Камол эшикка учиб келди, лекин қулфни ичидан очиб бўлмасди. Зинада турган харидор хавотир олмасликни сўради: «Икки қават пастдаги қўшнимизда калитнинг бошқа нусхаси бор. Ҳозир чиқиб-тушаман». Камол қанча вақт кутмасин, харидордан бошқа ном-нишон бўлмади.

Бир соатлардан кейин қулфда калит буралди ва эшикдан каттароқ ёшдаги аёл кириб келди. Камол ундан уй эгасини кўрдими ёки йўқлигини сўраганида аёл энсасини қотирди: «Биласизми, йигитча, аслида бу уйнинг бекаси мен бўламан. Мен билан бошқа ҳеч ким яшамайди».